તમે મને પોકારો છો જ્યાં જરા અમસ્તું લાગે છે
એ જ ઘડીએ જીવન મારું નીંદરમાંથી જાગે છે!
સપનું તો આ સપનું છે પણ સાચાથી પણ સાચું છે
રોજ હવે આ સપનું આવે હ્રદય એટલું માગે છે!
કદાચ ખુલ્લી આંખે આજે સાચું એ પડવાનું છે
નીંદરમાં ઝબકોળી છે તોય આંખો કેવી જાગે છે!
ટિકટિક, કલરવ, સુસવાટો ને સુર શ્વાસના ચાલે છે
સંભળાતા સૌ નાદ તમારા પગરવ જેવા લાગે છે!
આમ તો મારાં કહેવાતાં પણ મારાથી બહુ આઘાં છે
શર્મિલ આ સપનાંઓ મારાં સખા તમારાં લાગે છે!
- સંજય વિ. શાહ ‘શર્મિલ’
(૩૦ જુન ૧૯૯૨એ લખાયેલી એક કૄતિ)
